|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
Günün karmaşasında unuttuğumuz en derin bağlardan biridir dostluk.
Sözde kalan bir yakınlık değil, birbirinin eksiğini tamamlayan, yükünü hafifleten köklü bir dayanışmadır aslında. Rızık denince akla sadece ekmek, su ya da maddi imkânlar gelir çoğu zaman; oysa bir insanın bir insana sunabileceği en büyük rızık, samimi bir gönül ve içten bir destektir.
Bir dost, diğerinin yalnızlığına çare, çaresizliğine umut olabiliyorsa rızık haline gelir.
Bazen dar gününde uzatılan samimi bir el, bazen zihnini aydınlatan bir fikir, bazen de sadece sessizce dinleyen bir çift kulaktır bu. Maddi varlıklar paylaşarak azalabilir ancak dostun dosta sunduğu moral, güven ve sevgi paylaşıldıkça çoğalır, çoğaldıkça berekete dönüşür.
Bencilleşen dünyada en çok ihtiyaç duyduğumuz şey, karşılık beklemeden birbirimizin hayatına değer katabilmektir. Birbirine rızık olan dostlar, hayatın getirdiği fırtınalarda birbirine siper olur.
Birlikte gülmek kolaydır; asıl dostluk, ötekinin darlığında ona ferahlık kapısı olabilmektir.
Hayat yolculuğunda yanımızda yürüyen insanlara sormak gerekir: Biz onlar için bir lütuf, bir ferahlık, bir rızık mıyız?
Birbirimize rızık olabildiğimiz, yük değil omuz olabildiğimiz dostluklar biriktirmek dileğiyle…
Yorum Yap