“Kötünün iyisi…”
Ne kadar masum bir ifade gibi duruyor değil mi?
Eskiler buna “ehven-i şer” derdi.
Yani kötülüklerin en hafifi…
Zararın daha az olanı…
Mecbur kalındığında tercih edilen seçenek…
Ama mesele işte tam da burada başlıyor.
Çünkü “ehven-i şer”, çoğu zaman kötülüğü meşrulaştırmanın en zarif kılıfıdır.
Cumhuriyet Tarihimizde bu konuda ibretlik dersler vardır.
Sivas Kongresi sırasında bazı delegeler, “Amerikan mandasını ehven-i şer olarak görüyoruz” görüşünü savunmuştu.
O gün kürsüde ayağa kalkan Mustafa Kemal Atatürk Ehven-i şer, şerlerin en kötüsüdür demişti.
Çünkü bir milleti zincire vuran şey, çoğu zaman büyük felaketler değil; küçük tavizlerdir.
Bugün mesele belki manda değil elbette.
Ama zihniyet aynı değil mi?
Seçim dönemlerinde sıkça duyduğumuz cümleler:
“Daha kötüsü gelmesin…”
“Hiç olmazsa bu var…”
“Mecbur buna oy vereceğiz…”
Ekonomide de benzer bir ruh hâli:
“Daha kötü olabilirdi…”
“Şimdilik buna da şükür…”
Adalette, liyakatta, kamu yönetiminde, hatta günlük hayatımızda bile aynı psikoloji hâkim.
İyiyi talep etmek yerine neden kötünün biraz hafifine razı oluyoruz?
Sürekli ehven-i şeri tercih eden toplumlar bir süre sonra kötülüğü kanıksar.
Kanıksanan her kötülük ise bir süre sonra normal karşılanır.
Normalleşen her yanlış ise yeni yanlışların önünü açar.
Asıl tehlike ise şudur: Ehven-i şer alışkanlığa dönüşürse, o millet idealini kaybeder.
Oysa bu topraklar, imkânsız denileni mümkün kılmış bir iradenin mirasçısıdır.
Sorun seçeneklerin azlığı değil; beklentilerin küçülmesidir.
Artık “daha kötüsü olmasın” cümlesini bir kenara bırakmanın zamanı gelmedi mi?
Neden korkular üzerinden tercih yapıyoruz?
Neden daha iyiyi ve ideal olanı istemeyi hayalcilik sanıyoruz?
Unutmayalım:
Ehven-i şerle yetinen toplumlar sıradanlaşır.
En iyiyi talep eden toplumlar ise değişir, dönüşür ve yükselir.
Bugün ihtiyacımız olan şey, kötünün hafifine razı olmak değil;
iyiyi, doğruyu, adaleti ve ideallerimizi yüksek sesle talep etme zamanıdır.
Çünkü bir milletin kaderini korkular değil, idealler belirler.
Selam ve saygıyla…
Yorum Yap