|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
Hayatta bazı insanlar vardır; yıllar geçse de unutulmaz. Araya uzun zamanlar, uzak şehirler girse de dostlukları ilk günkü gibi devam eder.
Bundan tam otuz beş yıl önce…
1990 yılların başında yolumuz, kadim şehir Mardin’de kesişti. Aynı ideallere yürüdük, aynı havayı soluduk, aynı sofrayı paylaştık. Sevinçleri birlikte çoğalttık, zorlukları birlikte omuzladık. O gün kurulan abi-kardeşlik bağı, aradan geçen onca yıla rağmen ilk günkü sıcaklığını koruyor.
Bugün geriye baktığımda daha iyi anlıyorum: İnsan ömrünün değeri, yaşadığı yıllarla değil; o yıllara sığdırdığı vefa, dostluk ve hatıralarla ölçülür.
Kıymetli abim Ahmed Sonad ile kurduğumuz gönül bağı bunun en güzel örneklerinden biridir. Şehirler, görevler ve hayatlar değişti; ama gönüller arasındaki mesafe hiç açılmadı.
Bu dostluğun görünmeyen ama en kıymetli parçalarından biri de kıymetli eşi Ayşe Sonad’dır. Güler yüzü ve içtenliğiyle bu bağı her zaman güçlendirmiş, ailelerimizi birbirine daha da yakınlaştırmıştır.
Kızım Büşra’nın düğünü vesilesiyle Niğde’de yeniden bir araya geldik. Sanki yıllar hiç geçmemişti… Aynı sıcaklık, aynı samimiyet, aynı muhabbet…
İşte dostluk tam da budur.
Ne yazık ki bugün “arkadaşlık” kelimesi çok kolay tüketiliyor. Sosyal medya insanları aynı ekranda buluşturuyor ama kalpleri bir araya getiremiyor. Bir “beğeni” kadar kısa ömürlü ilişkiler, gerçek dostlukların yerini alıyor.
Bugün sahip olduğumuz makamlar, unvanlar ve imkânlar bir gün geride kalacaktır. Geriye kalacak olan ise gönüllerde bıraktığımız izler, kurduğumuz dostluklar ve paylaştığımız hatıralardır.
Otuz beş yıl önce Mardin’de başlayan bu abi-kardeşlik bağı bugün hâlâ dimdik ayakta duruyorsa, bu benim hayatımdaki en büyük kazanımlardan biridir.
Rabbim, aramızdaki bu güzel muhabbeti ve abi-kardeşlik hukukunu daim eylesin.
Bu vesileyle; Kıymetli abim Ahmed Sonad abime ve değerli eşi Ayşe Sonad’a sağlık, huzur ve hayırlı, uzun ömürler nasip etsin.
Selam ve saygıyla…
Yorum Yap