Son günlerde kamuoyunda Abdullah Öcalan’ın statüsünün yeniden tanımlanması üzerinden yürüyen tartışmalar dikkat çekiyor.
Bir ismin nasıl anılacağı, hangi sıfatla ifade edileceği, hangi hukuki ya da siyasi çerçeveye oturtulacağı konuşuluyor.
Oysa bazı isimler vardır ki, onlar hakkındaki toplumsal hüküm teknik tartışmaların çok ötesindedir.
Türkiye’de Abdullah Öcalan ismi de böyledir. Onu anan geniş bir kesim için iki sıfat değişmez. Apo “terörist başı” ve “bebek katili.”dir.
Bu ifadeler bir siyasi polemik değil; PKK eliyle yürütülen ve yıllarca süren kanlı saldırıların toplumda bıraktığı derin izlerin dışavurumudur.
Türkiye’de bu isim, yalnızca bir kişi adı olarak değil; bir terör örgütünün elebaşı olarak hafızalara kazınmıştır.
Bu nedenle kamuoyunda kullanılan sıfatlar, çoğu zaman hukuki metinlerin soğuk diliyle değil, yaşanmış acıların diliyle şekillenmiştir.
Bugün “statü” başlığı altında yürütülen tartışmaların iki boyutu var.
Birincisi hukuki çerçeve…
Devletin verdiği hüküm ve resmi tanımlama.
İkincisi toplumsal hafıza… Milletin vicdanında oluşan yer.
Hukuki statüler, süreçlere ve mevzuata göre değerlendirilir.
Devlet aklı soğukkanlıdır; hukuk kendi kararını verir, siyaset kendi yolunu çizer.
Ancak toplumun Öcalan’a bakışı ve hakkındaki olumsuz kanaat Resmî Gazete’de yayınlanacak bir düzenlemeyle değişmez.
Çünkü o statü; şehit cenazelerinde omuzlara alınan tabutlarla, evlere düşen ateşle, yetim kalan çocukların büyüyen sessizliğiyle oluşmuştur.
Bugün kavramların yumuşatılması ya da yeniden tanımlanması yönünde atılan her adım, toplumun bir kesiminde şu soruyu akla getiriyor. “Acılar da mı yeniden tanımlanacak?”
Gündemdeki statü tartışmaları gösteriyor ki mesele yalnızca bir kişinin konumu değil; aynı zamanda adalet algısı, teröre bakış ve geçmişle kurulan bağdır.
Net konuşalım: Şiddetle, silahla ve kanla siyaset inşa etmeye çalışan hiçbir yapıya meşruiyet kazandırılamaz, statü verilemez.
Bu ülkenin evlatlarının kanı üzerinden yükselen hiçbir figür, kelimeler değiştirilerek barış elçisi gibi sunulamaz.
Son söz:
Çünkü bazı isimler unutulmaz.
Bazı sıfatlar silinmez.
Bazı statüler ise bir millet yaşadıkça yaşamaya devam eder.
Ve bu millet, kendi hafızasına yazdığı, Öcalan’a layık gördüğü statüyü kolay kolay değiştirmez.
Selam ve saygıyla…
Aynen de öyle👍
26 Şubat 2026
Yorum Yap