İşte bu yüzden, tam 25 gündür içimi kavuran bu kor yangını asil bir sessizlikle göğüslüyorum. Bu taze acıyı isyana değil; Rabbime olan sarsılmaz teslimiyetime ve sana olan o büyük vuslat ümidime bağlıyorum. Ölüm bizim için bir bitiş değil; ebedi vuslatın kapısında, sadece geçici bir ayrılık durağıdır.
“İnna lillahi ve inna ileyhi raciun…”
(Şüphesiz biz Allah’tan geldik ve şüphe yok ki yine O’na döneceğiz.)
Şimdi 25 gecedir başımı yastığa her koyduğumda, ellerimi semaya sarsılmaz bir inançla açıyor ve o en büyük menzilim için Rabbime iltica ediyorum:
Allah’ım… Bir ömrü gözünün ışığına adadığım, hayat arkadaşım, can yoldaşım Cafer’imi o sonsuz ve kuşatıcı rahmetinle sarıp sarmala. Bu dünyada gösterdiği o güzel ve asil ahlakı, evlatlarına kalkan olan o dik duruşunu, helal lokma uğruna verdiği onurlu mücadeleyi ona cennet kapılarını açan bir mükafat eyle. Kabrini cennet bahçelerinden bir bahçe eyle, makamını Peygamber Efendimizin mukaddes sancağına komşu eyle.
Ve Allah’ım… Bizleri, bu dünyada birbirine doyamadan ayrılan bu iki sevdalı ruhu, hiçbir gölgenin olmadığı o mahşer gününde, senin rızanın gölgesinde yeniden yan yana getir. Beni kocamın, sığınağımın şefkatli kollarına; onu da benim bu dinmeyen, bu mukaddes hasretime yeniden kavuştur. Ahirette, o en güzel vuslat bahçelerinde, ebediyen bir ve beraber olmak duasıyla…
Gözün arkada kalmasın beyim. Arkanda bıraktığın onurun, her biri birer gurur vesilesi olan evlatların ve o tertemiz adın bana mukaddes bir emanettir. Ben bu emaneti nefesim yettiği sürece başımın üstünde taşıyacak kadar güçlü, sana yeniden kavuşacağım günü bekleyecek kadar sabırlıyım.
25 gündür yokluğunla daralan bu dünyada, adınla ve hatıranla dimdik ayaktayım. Ruhun şad, mekânın cennet-i âlâ, durağın Peygamber sancağının altı olsun.
Ebedi hayat arkadaşın,
Sabiha Küçük
Yorum Yap