28 Kasım… İznik kurtuluş günü. Düşman işgalinden temizlenen, şehit kanlarıyla alınmış bir şehir. Özgürlüğün, bağımsızlığın simgesi. Ama 2025’te? Resmî bir tören yok. Program yok. Tarihimizden, kahramanlarımızdan, gazilerimizden bir iz yok.
Ve o gün… Papa 14. Leo geldi! Tarihî ayinler, özel etkinlikler, dünya basınının ilgisi… Ama bizim kurtuluş günümüz, şehitlerimizin fedakârlığı, bağımsızlık mücadelemiz… unutuldu mu? Tarihimizin önceliği bir ziyaret için mi silindi?
Bu ülkede ne şehide, ne gazi, ne kurtuluş günlerine saygı kaldı mı? Şehit kanlarıyla alınan şehirler, milletin özgürlük mücadelesi… Bir ziyaretin gölgesinde mi bırakıldı? Halkın beklentisi, hatırlamanın ve anmanın önemi, resmi program eksikliği yüzünden karşılanmadı.
Tarih, sadece kitaplarda değil; anmalarda, törenlerde, hatırlamada yaşar. Şehitlerimizin ve gazilerimizin hatırası, hiçbir sembolik ziyaretin gölgesinde kalmamalı. İznik’in kurtuluş günü sadece bir kutlama değil; Türk milletinin bağımsızlık ruhunun simgesi, özgürlüğümüzün anıtıdır.
2025’te bu ruh yok sayıldı. Program iptal edildi ya da görmezden gelindi. Tarihimize sahip çıkmazsak, geçmişimize ihanet etmiş oluruz. Şehitlerimizin, gazilerimizin ve kurtuluş mücadelemizin hatırası, hiçbir diplomatik veya sembolik ziyaretin gölgesinde kalamaz.
