BİR HASTANE ODASINDA UNUTULMUŞ BİR KAHRAMAN VE ONU YALNIZ BIRAKMAYAN BİR EMNİYET MÜDÜRÜ…
Mersin Üniversitesi Onkoloji Bölümü’nün 2. katında, 70 numaralı odada bir adam yatıyor. O bir zamanlar cinayet dosyalarının peşinden korkusuzca giden, karanlığı aralayıp gerçeği gün yüzüne çıkaran bir POLİS MEMURU. İsmi: EMRE AKSOYDAN.
Geçen yıl, Ağustos ayında Cinayet Masası’ndan emekli oldu. Ardında nice başarı, çözülen dosyalar, kurtarılan hayatlar, adalete teslim edilmiş suçlular bıraktı. Ama bugün? Bugün o kahraman, tam 8 AYDIR BİR HASTALIKLA BOĞUŞUYOR. Ve ne yazık ki, birlikte görev yaptığı pek çok “arkadaşı” onu bir kez olsun görmeye bile gelmedi… Birkaç VEFALI ruh dışında.
Yalnızlık, insanın en derin çığlığıdır. Emre Aksoydan, bir yanda yaşam mücadelesi verirken, diğer yanda sessizliği dinliyor. Eşiyle baş başa, bir hastane odasında… Unutulmuş, terk edilmiş… Sanki yıllarca verdiği hizmet, gösterdiği fedakârlık, alnının teri… hepsi silinmiş gibi.
Ama işte tam da burada, insanlık hâlâ yaşıyor dedirten bir isim devreye giriyor:
MERSİN İL EMNİYET MÜDÜRÜ KAMİL KARABÖRK.
Dünkü haberimizin ardından, olaydan haberdar olan Sayın Müdürümüz VAKİT KAYBETMEDEN HAREKETE GEÇTİ. “O bizim kardeşimiz, evladımız, omuz omuza görev yaptığımız bir neferimiz” dedi ve tüm imkânları seferber etti.
“BİR POLİS ASLA YALNIZ KALMAZ!” sözünü hatırlattı hepimize.
Emre Aksoydan’a sahip çıkmakla kalmadı, aynı zamanda tüm teşkilata, kamuoyuna ve bu ülkenin vicdanına seslendi:
“VEFA, SADECE SÖZDE KALMAMALI. VEFALI OLMAK, GÖNÜLDE YER BIRAKMAKTIR.”
Sayın Karabörk’ün bu tutumu, sadece bir yönetici refleksi değil, gerçek bir İNSANLIK GÖSTERGESİDİR. Bu ülkenin hâlâ yüreğiyle karar veren, kalbiyle harekete geçen devlet adamları olduğunu görmek hepimize umut verdi.
Buradan, o hastane odasına adım atmayanlara sesleniyoruz:
SİZ, YILLARCA YAN YANA MESAİ YAPTIĞINIZ BİR DOSTUNUZUN BU HALİNE NASIL DUYARSIZ KALABİLDİNİZ?
Yıllarca beraber operasyona çıktığınız, omzunuz omzuna değen adam şimdi ölümle cebelleşiyor. Onun yanında olamayacak kadar mı yoğunsunuz? Yoksa KALPTEN UZAK MI KALDINIZ?
Bu yazı, sadece bir teşekkürü değil, bir İNSANLIK DAVETİNİ içeriyor.
VEFA, UNUTMAMAKTIR. VEFASIZLIK, SADECE GİTMEMEK DEĞİLDİR – HATIRLAMAMAKTIR!
Bugün Emre Aksoydan orada yalnızsa, bu sadece bir sağlık meselesi değil, TOPLUMSAL BİR AYIPTIR. Ama ne mutlu ki bu ayıbı örtecek bir isim var: KAMİL KARABÖRK.
Sayın Müdürümüz, size sonsuz teşekkürler.
Siz bu ülkeye sadece güvenlik değil, ONUR VE DEĞER DE KAZANDIRIYORSUNUZ.
İyiliğiniz çoğalsın. Bu ülkenin sizin gibi kalbi atan, vicdanı yaşayan isimlere ihtiyacı var.
Ve son söz, tüm Türkiye’ye:
KİMSE BİR HASTANE ODASINDA UNUTULMAYI HAK ETMEZ.
VEFA, SADAKAT, MERHAMET… BUNLAR BİZİ İNSAN YAPAN DEĞERLERDİR.
Bugün Emre Aksoydan’a uzatılacak bir el, aslında kendi vicdanımıza uzattığımız bir eldir.
Geç olmadan, hatırlayın…
Not: Emre Polisimizin hastalığından haberi olup da yanına gitmeyenler bilmelidir ki; bu zor günlerde polis kardeşimize sahip çıkmamak, aslında hepimizin birlik ve dayanışma ruhunu ne kadar yitirdiğinin göstergesidir. Sanki hiç hasta olmayacakmış, sanki hiç zor günler yaşamayacakmış gibi davranmak, bu ülkeye ve polis teşkilatımıza ne kadar katkı sağlayabilir? Gerçek dayanışma, böyle anlarda kendini gösterir. Emre Polis yalnız değildir, ama onu yalnız bırakanlar, birlikte olmanın anlamını kaybetmiştir. Bu yazı onların özbenliklerini ve vicdanlarını kontrol etmek için atfedilmiştir!
Nurhayat Volkan/Almanya
