Karakterin cüzdanda taşınabileceğine inanan, itibarını sahip olduğu nesnelerin gölgesinde arayan bir güruh türedi. Onlar için başarı, biriktirilen maddiyatın büyüklüğüdür.
Bizim gibi dürüstlüğü, vefayı ve parayla satın alınamayacak değerleri savunanlara ise hemen o etiketi yapıştırıyorlar: “Eski kafalı!”
Şunu net koyalım: Para, hayatın en güçlü araçlarından biridir. Doğru kullanıldığında insana sadece hayatında seçenekler sunar. Nerede yaşayacağınızı, hangi imkanlara sahip olacağınızı seçersiniz. Ancak para asla bir “amaç” değildir. Eğer amaç haline gelirse, insanın fıtratındaki o muazzam manevi zenginlik çökmeye başlar.
Aslında mesele paranın varlığı değil, insanın ona bakışıdır. Parayı bir amaç değil, bir imkan olarak gören ve onu doğru kullanan kazanır. Çünkü doğru kullanan kişi, paranın sahibi olur; yanlış kullanan ise onun kölesi…
Bir insan parayı kalbine koyduğu an; oradaki vicdanı, merhameti ve sarsılmaz ilkeleri kapı dışarı eder. Karakterini cüzdanına sığdıranlar, banka hesapları şiştikçe ruhlarının ne kadar zayıfladığını fark edemezler.
Eğer “eski kafalı” olmak; bir insanın kalibresini bindiği arabayla değil, verdiği sözü tutuşuyla ölçmekse; evet, biz o eski kafanın son temsilcileriyiz. Bizim dünyamızda paranın hükmü sadece maddeye geçer; manaya hükmetmeye ise ne bugünkü paraların ne de yarın basılacakların gücü yetmez.
Bazıları sanıyor ki her kapı parayla açılır, her dik duruşun bir maliyeti vardır. Oysa bizim inandığımız o kadim değerler, hiçbir borsada işlem görmez. Paranın sunduğu “seçenekleri” karakterini satmak için kullananlar, günün sonunda o şatafatlı hayatların içinde yapayalnız ve kimliksiz kalmaya mahkûmdur.
Tarihe ve bugüne bir kez daha not düşüyoruz:
Para sizi bozmuş, fıtratınızdaki o manevi zenginliği kurutmuş ve sizi seçeneklerinizin esiri yapmış olabilir… Ama bizi bozacak, bizi yolumuzdan döndürecek ve onurumuzu satın alacak o para henüz basılmadı!
Biz “eski kafalılar”, başımız dik, alnımız ak ve ruhumuz satılık olmadan yürümeye devam edeceğiz. Çünkü biz biliyoruz ki; paranın sunduğu seçenekler mezara kadar, karakterin asaleti sonsuza kadardır.
Yorum Yap