2020’den bu yana Tunceli’de kayıp olan üniversite öğrencisi Gülistan Doku dosyası, son operasyonlarla yeniden Türkiye’de gündeme geldi.
Yedi ilde eş zamanlı yürütülen operasyonlarda, aralarında Gülistan Doku’nun erkek arkadaşı olduğu belirtilen, dönemin Tunceli Valisi Tuncay Sonel’in oğlu Mustafa Türkay Sonel ile bu kişiyle bağlantılı oldukları öne sürülen ve aralarında polislerin de bulunduğu çok sayıda kişi gözaltına alındı.
Tutuklamalar geldi.
Son olarak, o dönemin en üst düzey mülki idarecilerinden biri olan Tuncay Sonel de gözaltına alındı.
Yıllardır bu dosya etrafında konuşulanlar vardı:
Çelişkili ifadeler…
Eksik kaldığı iddia edilen incelemeler…
Ve en çok da bazı isimlere hiç uzanmayan sorular…
Oysa arama çalışmaları defalarca yapıldı.
Baraj gölünde günler süren taramalar, teknik incelemeler, uzman ekiplerin katıldığı geniş çaplı çalışmalar…
Ama sonuç değişmedi. Koca bir belirsizlik…
Sanki bulunması istenmeyen bir şey, kaybolmanın en sessiz biçimini seçmişti.
Aile ise başından beri aynı soruyu sordu:
“Gülistan nerede?”
Bu soru yalnızca bir kişinin akıbetini değil, bir sistemin işleyişini de sorguluyordu.
Çünkü dosya büyüdükçe iddialar da büyüdü. Soruşturmanın belirli sınırlar içinde tutulduğu, bazı isimlerin korunduğu yönündeki eleştiriler kamuoyunun gündemine geldi.
Tam da bu noktada, tam beş yıldır tozlu raflarda bekleyen dosya yeniden açıldı.
Tunceli Başsavcısı Ebru Cansu süreci yeniden ele aldı ve dosyayı tekrar soruşturma hattına taşıdı.
Kolay bir adım değildi.
Böylesi dosyalar yalnızca hukuk değil, aynı zamanda irade ve cesaret de ister.
Bugün gelinen noktada yapılan operasyonlar, geç kalmış bir yüzleşmenin işareti gibi duruyor.
Eğer iddialar tüm boyutlarıyla açığa çıkarsa, bu yalnızca bireysel bir suç tartışması olmayacak; gücün, makamın ve ilişkilerin adaletin önüne geçtiği bir düzen sorgulanacak.
Teşbih ağırdır ama yerini bulur:
“Kurt kuzuyu yer, sonra çobanla birlikte yas tutarsa…”
İşte o zaman mesele bir kayıp dosyasını aşar.
Mesele, hukukun kimin için işlediği sorusuna dönüşür.
Adalet, güçlülerin etrafında dolaşan bir gölgeye dönüşürse;
Soruşturmalar isimlere göre yön değiştirirse;
Hukuk bazıları için hızlı, bazıları için sessiz kalırsa…
Orada artık sadece bir Gülistan kaybolmaz.
Güven kaybolur.
Vicdan kaybolur.
Devletin ciddiyeti kaybolur.
Son söz: Bugün atılan adımlar elbette önemlidir. Gülistan Doku olayı tüm yönleriyle ortaya çıkacak mı, yoksa yine “kurtla birlikte yas tutan çobanlar” mı kazanacak?
Selam ve saygıyla…
Yorum Yap