Kimi için bir tatil günü, kimi için bir yürüyüş, kimi içinse takvimde sıradan bir tarih…
Ama aslında 1 Mayıs; emeğin, alın terinin ve insan onurunun hatırlandığı en önemli günlerden biridir.
Çünkü emek…
Ekmek kavgasıdır.
Onurla yaşama hakkıdır.
Bugün “işçi” kelimesi çoğu zaman sadece belli bir kesimi tarif ediyormuş gibi kullanılıyor.
Oysa gerçekte; çalışan, üreten ve alın teri döken herkes bir yönüyle işçidir, emekçidir.
İnancımızda helal rızık için çalışmak sadece bir geçim meselesi değil, aynı zamanda bir sorumluluktur.
Alın teriyle kazanılan kazanç kıymetlidir; emeğe saygı ise ahlaki bir ölçüdür.
Kur’an-ı Kerim’de ve hadislerde; üretmek, başkasına muhtaç olmamak ve emeğe değer vermek açıkça teşvik edilir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurur:”Çalıştırdığınız kimsenin ücretini, alın teri kurumadan veriniz.”
Bu söz yalnızca bir öğüt değil; bir ölçüdür.
Ne var ki bugün, bu ölçünün karşılığı çoğu zaman zayıflamış durumdadır.
Ücretler gecikmekte, emek çoğu yerde hak ettiği değeri bulamamakta, alın teri görünmez hale getirilmektedir.
Oysa kul hakkı bilinci, bu meseleye sadece ekonomik olarak değil, aynı zamanda ahlaki ve manevi bir sorumluluk olarak da bakmayı gerektirir.
Çünkü emeğe verilen değer, aslında insanın kendisine, vicdanına ve adalet anlayışına verdiği değerdir.
Evet, yarın 1 Mayıs…
Helal rızık için çalışan tüm emekçilerin Emek ve Dayanışma Günü kutlu olsun.
Yorum Yap