Bugün Anneler Günü…
Bu hafta sonu köye geldik.
Otlarımızı biçtik.
Toprak mis gibi kokuyor…
Bahar, yavaş yavaş yüzünü gösteriyor.
Birazdan çocuklarım, torunlarım gelecek.
Bahçede mangal yanacak.
Çayın altı kaynayacak, çocuk sesleri birbirine karışacak.
İnsan böyle günlerde bazen ister istemez eski dostları, eski sohbetleri ve yazıları hatırlıyor.
Mangal deyince benim aklıma birden “ıspanaklı bonfile” geldi…
Herhalde algıda seçicilik olsa gerek.
Rahmetli İsmet Çiğit sağlığında bu tabiri Kocaeli yerel basınının literatürüne sokmuştu.
Kalemi çok kuvvetliydi.
Kendi şahsına münhasırdı…
Özgürdü…
Kimseden korkmadan yazardı.
Meşhur pazar, balık-rakı yazıları çok okunur, çok eleştirilirdi.
Ama o, gelen tüm yorumları çekinmeden yayımlardı.
Özellikle Kocaeli yerel basınındaki bazı halleri anlatırken, “ıspanaklı bonfile sevenler” diyerek ince ince bazılarına dokundururdu.
Aslında anlattığı bir yemek tarifi değildi…
Kocaeli yerel basınının ruh hâliydi.
Bugün dedim ki;
Pazar günü öyle sert sert yazılar yazmayayım.
Biraz daha soft olsun…
Ama ne yapayım…
“Ispanaklı bonfile” lafı bir kere insanın aklına düştü mü çıkmıyor.
Şimdi ben bu yaşıma kadar çok şey yedim, çok şey gördüm ama ıspanaklı bonfileyi ilk kez rahmetli İsmet Çiğit’ten duydum.
Neyse, uzatmayayım…
Tarifi vereyim.
Önce bonfileyi alıyorsunuz…
Üzerine biraz makam sosu döküyorsunuz.
Yanına reklam bütçesi serpiyorsunuz.
Bir tutam ihale aroması…
Bolca “Abi bizi de gör” baharatı…
Sonra kısık ateşte pişiriyorsunuz.
Servis ederken yanına sıcak ilişkiler koyuyorsunuz.
Yemeğin en önemli püf noktası şu:
Yedikten sonra insanın soru sormaması gerekiyor.
Eğer hâlâ soru soruyorsa…
Demek ki ıspanaklı bonfile iyi pişmemiş.
Rahmetli İsmet Çiğit’in anlatmak istediği de galiba tam olarak buydu.
Ama Allah için söyleyelim;
Kocaeli’de hâlâ kuru simitle doğru haber yazan insanlar da var.
Onlar için en büyük yemek;
Akşam başını yastığa rahat koyabilmek.
Neyse…
Bugün Anneler Günü.
Bugün kavga günü değil.
Birazdan mangal yanacak.
Biz tavuk kanadı yiyeceğiz.
Torunlar çimlerde koşacak.
Belki soframızda ıspanaklı bonfile olmayacak ama;
samimiyet olacak.
Bu vesileyle hayatta olan tüm annelere sağlık ve huzur diliyor, aramızdan ayrılan annelerimizi rahmetle anıyorum.
Ayrıca gazetemizin sahibesi Nur Hayat Volkan’ın, Mersin Şehir Hastanesi yoğun bakım servisinde tedavi gören annesine de Allah’tan şifa diliyorum.
Selam ve saygıyla…
Yorum Yap