Her sabah uyandığımızda sadece yüzümüzü mü yıkıyoruz, yoksa bu dünyanın bizden beklediği sahte maskeleri mi takıyoruz?
Sırf birilerine yaranmak, sırf kabul görmek uğruna kaç kez kendinizden vazgeçtiniz? Başkalarının alkışını toplamak için kendi sesinizi daha ne kadar kısacaksınız?
Unutmayın; başkalarının yazdığı senaryoyu oynadığınızda sahnede alkışlanan siz olamazsınız! Sadece giydiğiniz o rol alkışlanır. Işıklar söndüğünde ise elinizde kalan tek şey; aynada bile tanıyamadığınız koca bir yabancıdır.
“Başkalarının kalıplarına sığmak için kendini yontan insan, en sonunda kendi şeklini kaybetmeye mahkûmdur.”
Artık durun!
Kendinizi başkalarının beklentilerinde kaybetmeyi bırakın. Bu dünyaya sunabileceğiniz en cesur, en değerli şey mükemmel bir taklit olmak değil; eksiklerinizle, kendi sesinizle ve kendi hakikatinizle dimdik durabilmektir.
Maskelerinizi indirin ve sadece kendiniz olun!
Yorum Yap