Su Samurlarının Sessiz Sırrı
Nurhayat Volkan/ Almanya
Doğada bazı canlılar vardır ki, sessizdir ama yaşama biçimleriyle insanın kalbine dokunur.
Su samurları da onlardan biridir…
Ne bir sözleri vardır, ne de kendilerini anlatacak bir dilleri.
Ama yaşamları, sevginin, sadakatin ve dayanışmanın en güzel tarifidir.
Su samurları, aile olmanın ne demek olduğunu en iyi bilen hayvanlardandır.
Bir ömür tek eşli yaşarlar.
Yavrularına birlikte bakar, birlikte oyun oynar, birlikte suyun ritmine karışırlar.
Anne, yavrularını karnında değil; kalbinde taşır adeta.
Baba, bir kenarda duran figür değil; koruyan, öğreten, destek olan bir varlıktır.
Ve her gece, uyumadan önce — o meşhur görüntüde olduğu gibi — birbirlerinin ellerinden tutarlar.
Çünkü bilirler; akıntı güçlüdü…
Su Samurlarının Sessiz Sırrı – Birlik Olmadan Var Olamayız”
Doğada bazı canlılar vardır, konuşmazlar ama yaşama biçimleriyle insana ders verirler.
Su samurları da onlardan biridir.
Onlar, uyurken bile birbirlerinin ellerini bırakmazlar.
Çünkü bilirler ki; akıntı güçlüdür ama sevgiyle kurulan bağ daha güçlüdür.
O küçücük eller, sadece tutunmak için değil; yaşamak için birbirine kenetlenir.
Anne, yavrusuna suyun dilini öğretirken baba yanında bekler; korur, gözetir.
Ve o aile, fırtınanın ortasında bile birbirine sımsıkı bağlı kalır.
İşte bu yüzden kaybolmazlar.
Çünkü birliktedirler.
Biz insanlar, özellikle biz Türk milleti…
Ne zaman unuttuk “birlik olmanın” ne demek olduğunu?
Ne zaman kardeş kardeşe, komşu komşuya, millet kendi polisine sırt döner hale geldi?
Doğa bile birbirine tutunurken, biz neden birbirimizi itiyoruz?
Bir millet, askerine ve polisine sahip çıkmadığı sürece güçlü olamaz.
Çünkü o polis, o asker — senin kardeşin, senin evladın, senin komşundur.
Onlar emir almazlarsa, suçluyu tutuklamazlarsa,
senin evini, senin çocuğunu, senin güvenini kim koruyacak?
Bir ülkenin huzuru, sadece ekonomide, siyasette değil;
en çok birbirine sahip çıkan insanların vicdanında kurulur.
Su samurları uyurken bile ellerini bırakmıyor,
ama biz aynı bayrağın altında birbirimizin elini bıraktık.
Oysa doğa bize fısıldıyor:
Türk milleti, yeniden birbirine kenetlenmeli.
Polisine, askerine, güvenmeli, saygı duymalı, halkıyla dayanışma içinde olmalı.
Biz birlikteyken güçlü, ayrı düştüğümüzde savrulmaya mahkûmuz.
Su samurları gibi düşünelim biraz.
Birbirimizin elini tutalım,
çünkü bu topraklarda var olmanın tek yolu;
Türkiye, Almanya, ve Dünya Haberleri Ekonomi,