İZMİT BİR HAFIZADIR!

GURBETTEN BİR BAKIŞ: İZMİT SADECE BİR ŞEHİR DEĞİL, BİR HAFIZADIR

28 Ekim 2025 –

Almanya, Friedrichshafen
YAZAR: Meryem Demir

Bazı şehirler vardır; nüfusuyla, yollarıyla, sanayisiyle değil… kokusuyla, sessizliğiyle, çınlayan hatıralarıyla hafızaya kazınır. İşte İzmit, tam da böyle bir şehir.

Avrupa’da bir tren istasyonunda beklerken rüzgâr yüzüme çarpsa, Maşukiye’nin sabah serinliği gelir aklıma. Almanya’da marketten balık alırken aklım, Ulaşlı köyüne gider – çocukluğumun sessiz sabahları, hâlâ kuş sesleriyle uyanan o huzur dolu sokaklar. Sonra Ereğli’deki balıkçı köyüne, “denizden yeni çıkmış” tazeliğin ne demek olduğunu anlamayan yüzlere şaşırırım. Çünkü insan memleket kokusuyla ölçer hayatın gerçek tadını.

Bugün İzmit’e dışarıdan değil, uzaktan ama yüreğin içinden bakan bir gurbetçi olarak söylüyorum: İzmit sadece Türkiye’nin en büyük sanayi kentlerinden biri değildir. İzmit, Türkiye’nin ana arteridir. Geçiş yolu değil, “durduran” bir hatıradır. Kartepe’nin beyazı, Yuvacık’ın suyu, Değirmendere’nin fısıltısı, Maşukiye’nin sabrı… Bunlar bir coğrafyadan çok bir duadır.

Ve evet, bugün İzmit’te iyi bir yönetim var. Temizlik var, üretim var, çiftçiye tutulan el var, ev kadınını ‘evin içinde’ bırakmayan kurslar var. El işçiliği tekrar sofralara kültür olarak dönüyor. Bu kıymetli. Çünkü bir şehri geleceğe taşıyan şey otobanlar değil; kültür, üretim ve adalet duygusudur.

Bugün Almanya’da büyüyen gençler İzmit’i Google’dan değil, bizim hafızamızdan öğrenmeli. Çünkü bu şehir, sadece “geçilen bir yer” değildir. Maşukiye’de insan aşkı öğrenir, Kartepe’de sabrı, sahilde tuz kokusunun sesini dinlemeyi… Ve Pişmaniye… Ah o pişmaniye… Sadece tatlı değil, İzmit’in insan gibi narin, emek gibi zahmetli, vefa gibi ağızda dağılan karakteridir. Bugün Almanların bile bayıldığı bir değer olduysa, biz geç kaldık mı biraz kıymet bilmeyi öğrenmekte?

Soruyorum:
Biz İzmit’i hatırladığımız için mi kıymetli, yoksa kıymet verdiğimiz için mi hâlâ dünyanın kalbinde?

Ben İzmit’e kilometrelerle değil, dua mesafesi kadar yakınım.
Çünkü bazı şehirler gidilmez, taşınır. Ben de İzmit’i yanımda taşıyanlardanım.